De omgekeerde wereld

De omgekeerde wereld

Hoofdschuddend en met stomheid geslagen loop ik de hele dag rond in de omgekeerde wereld. De momenten van lamgeslagen verbazing zijn niet meer op 2 handen te tellen. De hele dag ben ik bezig om tegen mijn natuur in te gaan, het is deprimerend, en geestelijk slopend. Relativeren heb ik moeite mee omdat iedereen ondanks alles toch verantwoordelijk is voor z’n eigen keuzes, of je nou wil of niet. 

“Zal ik pakketje voor u binnen zetten mevrouw, het is nogal zwaar” , dat is wat je vanuit fatsoen doet als je een oud mensje ziet staan in de deuropening, en je weet dat je best een zwaar pakket in je handen hebt. “Nee zet maar neer hoor, het lukt wel”, waarna je het pakket neerzet en aarzelend wegloopt. “Een fijne dag nog mevrouw” zeg je terwijl je ziet dat het haar enorm veel moeite kost dat pakket naar binnen te zeulen, al mompelend terug groetend. Officieel ben je ook verplicht het pakket voor de deur te zetten, en mag je het niet meer aangeven. Dat zou voor “je eigen veiligheid” moeten zijn, fuck dat, niemand bepaald wat voor mij wel of niet veilig is. De mensen thuis echter staan allemaal schuchter af te wachten een paar stappen terug van de deuropening tot je het neergezet hebt. Van binnen schud ik mijn hoofd tientallen keren per dag. De deur gaat soms pas open als je alweer in de auto zit. 

Dan de drogisterij waar je bijna dagelijks een aantal pakketten komt brengen. De eigenaresse van het winkeltje heeft blijkbaar na een paar weken de moed verzameld om me toch maar te vragen of ik een mondkapje op wil doen voor die letterlijk 10 seconden dat ik in het winkeltje ben. Terwijl ik half rennend vanwege de tijd de zware pakketten al in één keer mee naar binnen neem om niet heen en weer te hoeven lopen, vraagt mevrouw me toch om mij me adem te bemoeilijken en zo’n niet werkend ding op te zetten. De reden dat ik de pakketten altijd tot aan de toonbank bracht was juist zodat ze niet zoveel hoeft te sjouwen, dat doe je uit fatsoen, dat doe je vanuit sociaal oogpunt omdat je het de mensen graag wat makkelijker maakt. “U weet dat die dingen niet werken mevrouw?” , “ja maar het is verplicht” zegt ze van achter het spatscherm wat ze op haar hoofd draagt. . “Het is uw winkel, dus u bepaald dat of dat verplicht moet zijn of niet”. Bijna boos zegt ze dat ze zich eraan houdt, en ik dat ook moet doen, hoofdschuddend ga ik weg met de melding dat ik voortaan de pakketten direct om de hoek van de deur zet, zodat ik het pand niet meer hoef te betreden. Probleem opgelost, wat aardig en sociaal bedoeld was werd in 2020 ineens als asociaal gezien. 

Als je 200x per dag de auto in en uit moet en met een flinke gang erin er voor zorgt dat de mensen hun pakketjes allemaal op tijd hebben, dan ben je blij als je ondertussen frisse lucht mag ademen en je kan laten zien dat je de pakketten met een glimlach geeft aan de mensen die er hartelijk op zitten te wachten. Dan verstopt je je niet achter iets wat én niet werkt, en je in mijn geval benauwd maakt. Als je goedheid dan niet meer gewaardeerd wordt maakt dat je moedeloos. Je kunt óf conformeren en jezelf je adem ontnemen terwijl je actief bezig bent en zuurstof nodig hebt, of je kunt een grens trekken omdat je anders conformeert aan de wil van een stel leugenachtige politici. Je doet zo’n kapje namelijk niet op om een ander te beschermen, dat mantra herhaalt iedereen wel maar er is niks van waar zegt ook de wetenschap, je doet het omdat politici dit besloten hebben en er een straf op gezet hebben, dat is de echte reden. 

Men verwacht van mij asociaal gedrag, en zien dat als ‘sociaal’, ik kan daar niet met mijn verstand bij. Ik snap hoe het werkt, ik snap hoe en welke psychologische trucs ze gebruiken om mensen waanzin in te prenten en te laten bezwijken onder groepsdruk. Juist omdat ik het snap maakt dat het allemaal extra bizar om mee te maken. Je leeft in de omgekeerde wereld, en die paar mensen op een dag die nog wel normaal sociaal en hartelijk het pakket uit je handen overpakken die geven dan weer een beetje  moed, een gevoel van opluchting… er zijn gelukkig nog mensen die normaal doen denk je dan. Ik had nooit gedacht dat ik nog eens blij zou zijn wanneer mensen normaal doen. Maar in de omgekeerde wereld is het een verademing. Alles is bizar in deze dystopische werkelijkheid, maar ik weiger een ‘nieuw normaal aso’ te worden. Al moet ik daar helaas soms wel een deel van mijn karakter voor uitschakelen, maar liever dat dan leven in de illusie gecreëerd door politici. De waarheid zal uiteindelijk zegevieren. 

2 gedachten over “De omgekeerde wereld

  1. Heel herkenbaar geschreven, het is iedere keer een verademing als je niet als melaatse maar gewoon als mens wordt behandeld. Bizar dat je normaal gedragen ineens asociaal zou zijn.

  2. De 180° indoctrines komen van hetzelfde volk wat Saturnus aanbidt en daarom Jezus op zijn kruis ondersteboven hangen……
    Na hem er op vastgenageld te hebben…
    Weinig nieuws onder de Zon, brenger van het Leven.

    Jos.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *