“Dit nooit weer”, behalve als we even niet opletten | de dubbele moraal|

“Dit nooit weer”, behalve als we even niet opletten | de dubbele moraal|

De wet van Godwin zegt: “als een online-discussie maar lang genoeg duurt, trekt een van de deelnemers geheid een keer een vergelijking met de nazi’s of Hitler.” En inderdaad dat gebeurt regelmatig. De term ‘godwin’ is door Mike Godwin in het leven geroepen om mensen er bewuster van te maken of de vergelijking wel gepast is op dat moment. Men is alleen de term een beetje gaan misbruiken als dooddoener om uit een discussie te vluchten, terwijl het oorspronkelijk niet zo bedoeld is. 

In 2020 zag je de vergelijkingen met het regime van ‘40/‘45 groeien, en als je daar goed over nadenkt is dat vrij logisch. We roepen met z’n allen elk jaar weer  ‘dit nooit weer’ tijdens de herdenkingen van 40/45, en dan is het logischerwijs van groot belang dat iedereen daar dan ook voor waakt, in wat voor je situatie je ook zit. Als ik dan discussies hoor en zie waarin mensen die die-hard voor de maatregelen zijn er schande van spreken dat mensen die ertegen zijn bepaalde vergelijkingen maken, dan zie ik diezelfde mensen zelf wél de vergelijking maken alleen op een andere manier. Wat ik bedoel ga ik uitleggen. 

Het ‘dit nooit weer’ verhaal gaat over het uitsluiten, apart zetten en uiteindelijk zelfs elimineren van specifieke groepen mensen door een totalitair regime. De reden ervan is eigenlijk helemaal niet belangrijk, maar die wordt wel belangrijk gemaakt. Dat is dan ook de truc. Men wil iets voor elkaar krijgen en de beste manier om dat te doen is de schuld van iets wat iedereen raakt te leggen bij een specifieke groep, en de specifieke groep dus als bedreiging te portretteren. Dat begint klein, en breidt zich steeds verder uit. Op een gegeven moment is vrijwel alles wat tegenzit, of niet goed gaat, of voor meer ‘dreiging’ zorgt de schuld van die apart gezette groep. Vanaf dat punt maakt het de mensen die geen deel uitmaken van die groep nog weinig uit wat de autoriteiten doen met die vogelvrij verklaarde groep, als het maar opgelost wordt. Zeker als de groep wordt neergezet als een bedreiging voor hen. Deze manier van handelen is door de geschiedenis heen steeds weer ingezet door verschillende machten en de bekendste daarvan is voor ons het nazi-regime. 

Als we vergelijkingen gaan trekken met WO2 vanwege het (mogelijk) uitsluiten en apart zetten van mensen die nu uitgekozen zijn door het huidige regime om de schuld te krijgen van iets, dan is dat feitelijk gerechtvaardigd. Als je de ontwikkelingen ziet in samenleving waar middels grootschalige propaganda een ieder die het niet eens is met het regime veroordeeld wordt tot “gek” en “gevaarlijk”’, dan kun je niet anders dan toegeven dat deze fase exacte gelijkenissen heeft met eenzelfde fase eind jaren dertig, waarin dit dus ook gebeurde. Als je dit benoemd dan spreken mensen daarvan schande. Echter de vraag is: hoe wil je ‘dit nooit weer’ voorkomen, als je de signalen niet mag benoemen, terwijl die er wel degelijk zijn. Ik denk dat als je ‘dit nooit weer’ daadwerkelijk nooit meer wilt laten gebeuren, dat je je ‘‘leiders’ nooit zoveel ruimte mag geven om zoveel macht te pakken en controle uit te kunnen oefenen als dat nu gebeurt. Onder geen enkele voorwaarde. Achteraf is namelijk te laat. 

Maar de mensen die zo’n “schande” spreken van een gerechtvaardigde vergelijking, als je de feiten achter elkaar legt en de realiteit van de dag onder hun bewustzijn brengt, hoor je wel altijd zeggen: “in de oorlog konden mensen 5 jaar lang niet doen wat zou wilden, wat stelt dan nu een paar maanden voor”. Waarom zou je die vergelijking dan wel mogen maken? Als je de eerste vergelijking niet wil zien, mag je de tweede vergelijking al helemaal niet maken. Als je daar nog bijhaalt dat vooral  in het begin maar ook gedurende WO2 vele Nederlanders gewoon klakkeloos achter het regime destijd aanliepen, dan is het misschien toch verstandig om de eerste vergelijking even serieus tot je door te laten dringen en het te snappen, dan hoeft je namelijk de tweede vergelijking niet meer te maken. Je gaat dan snappen waarom mensen die de eerste vergelijking maken, de tweede vergelijking juist willen voorkomen.  

Want, “het is maar een paar weken” werd  “het is maar een paar maanden”, wordt dat ook nog “het is maar een paar jaar..?” Als je macht te veel macht geeft dan bouw je je eigen gevangenis en graaf je je eigen graf. Dan kun je andere mensen daar wel de schuld van geven maar in werkelijkheid heb je dat aan jezelf en je eigen naïviteit te danken. Alleen voordat je je dat werkelijk allemaal durft te realiseren, is het te laat. En zo staan we over enkele jaren opnieuw schijnheilig jaarlijks het versje op te zeggen: “dit nooit weer”. 

Eén gedachte over ““Dit nooit weer”, behalve als we even niet opletten | de dubbele moraal|

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *