Divide et impera

Divide et impera

De frase verdeel en heers – in het Latijn divide et impera – is afkomstig uit de Griekse Oudheid. De uitspraak wordt toegeschreven aan Philippus II van Macedonië (382-336 v.Chr.), bekend als de vader van Alexander de Grote. Hij gebruikte verdeel en heers als politieke strategie om de macht te behouden. Hij deed dit door Griekse stadstaten, ofwel poleis, tegen elkaar uit te spelen. Dit op een tactische manier. Bepaalde gebieden, regio’s of concurrenten krijgen bij verdeel en heers meer rechten dan andere gebieden of personen. Hierdoor ontstond er geen vriendschap of bondgenootschap tussen die partijen en kon de derde groep, de heersende partij, rustig achteroverleunen.

Strategieën die werken veranderen niet. Ook in vermeende gezonheids crisissen blijft dit hét middel om je machtspositie te behouden en te verstevigen en zo je belangen veilig te kunnen stellen. Wat die belangen zijn valt over te speculeren, maar dat ze er zijn is een feit.

We moeten niet naar woorden kijken maar naar daden. Het belangrijkste voorbeeld hiervan is de keuze om onnoemelijke bedragen te besteden aan controle, en NIKS aan het oplossen van het kern probleem: zware onderbezetting van zorg in landen waar heel veel mensen leven, die ook voor een groot deel niet goed voor zichzelf zorgen.

Mensen worden steeds ouder, worden steeds langer in leven gehouden en zijn het grootste deel van hun leven verkeerd voorgelicht over goed voor jezelf zorgen. Veel van deze mensen hebben zich ook nooit een moment druk gemaakt over het feit dat hun levensstijl niet bepaald gezond was. Dat gebeurt dan pas als het al te laat is.

Als je oppervlakkig kijkt naar de vermeende crisis dan is het zeker niet gek dat je er niets van snapt en volledig meegaat in het verhaal wat de macht ons blijft voorschotelen. Als je dieper gaat dan wordt het vervelend. Als je dieper gaat ruik je de rottende kern en die lucht verlaat je neus niet meer.

Het opstoken van de strijd van ongevaccineerd tegen gevaccineerd is exact op alle fronten het verdeel en heers spel wat gespeeld wordt. Feiten die we via media krijgen zijn multi interpreteerbaar, zo hebben beide partijen zowel gelijk als ongelijk. Deze strijd zal uitmonden in oorlog en de lachende winnaar heeft dat allemaal gepland. In tijden van oorlog valt er de meeste macht te grijpen.

Het spel der emoties is moeilijk te negeren. Onrecht is moeilijk te negeren. Negeren is ook niet altijd het juiste om te doen. Discussie openhouden door uit te zoomen is een beter idee dan discussiëren over wie de schuld heeft. OMT – politiek – media spelen geen 1-2tje maar een 1-3tje, en worden allemaal gebruikt als tools. Tools om diverse belangen uit diverse hoeken te verdedigen.

Verlies jezelf niet in discussies, en probeer het open te houden. Hoe zwart wit de ander er ook in staat. De enige weg hieruit is toch door een middenweg te vinden tussen groepen, los van macht. Dus niet de middenweg die de macht ons geeft, maar de middenweg die wij zelf kunnen vinden.

Daar ligt mij betreft het antwoord.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *