Een groeiend gezwel moet je niet voeden

Een groeiend gezwel moet je niet voeden

tekst gaat over dit artikel


Als je een boekhoudkundig probleem creëert, en er door dat ‘probleem’ op andere fronten veel geld te verdienen valt, heb je alleen nog een overheid nodig die ervoor zorgt dat ‘veroorzakers’ van het ‘probleem’ van de kaart geveegd worden.

Nu zijn er genoeg mensen die geen flauw idee hebben waarom boeren een belangrijke factor zijn in ons land. Al tientallen jaren worden boeren steeds meer gepest en onder druk gezet door de overheid en tegelijkertijd ook afhankelijker gemaakt. Zoveel regels die er bijgekomen zijn en aanpassingen die al die bedrijven hebben moet doorvoeren, dat zorgde ervoor dat er voor de meeste boeren weinig andere keus was dan subsidies aan te nemen om de boel draaiende te houden. Dat is een slimme truc die op vele fronten in de samenleving wordt toegepast.

Als jij om wat voor reden dan ook de controle over iemand wil hebben, dan zul je moeten zorgen dat diegene afhankelijk van je wordt.

Als het de overheid betreft kunnen ze nog een stapje verder gaan, want met een ‘geweldsmonopolie’ achter je kun je ‘dwang op straffe van’ inzetten. Je creëert een probleem wat alleen op papier bestaat. Je legt iedereen die aan dat niet bestaande probleem zou bijdragen steeds meer regels op, met hoge geldboetes als consequentie bij niet luisteren. Vervolgens maak je dat niet bestaande probleem zo groot, dat de ‘veroorzakers’ niet anders kunnen dan veel geld uitgeven aan eventuele oplossingen. Om ze niet direct kapot te laten gaan geef je ze dan wat geld om die oplossingen te kunnen financieren. Maar ondertussen blijf je wel het ‘probleem’ groter maken.

Dat geld wat gegeven wordt om oplossingen voor een niet bestaand probleem te bekostigen, dat komt van de samenleving. De overheid kan namelijk niets geven zonder het eerst bij anderen weg te roven. Als je de grote meerderheid in het ongewisse laat over hoe dit spel exact gespeeld wordt, kun je hen een beetje opstoken tegen ‘de veroorzakers’ door steeds de nadruk te leggen op het feit dat die samenleving financieel bijdraagt aan een bepaalde “rijkdom” van de veroorzakers, en tevens ook bijdragen aan het probleem. Dat probleem wat niet daadwerkelijk bestaat, snap je. Nu heb je zowel de controle over ‘de veroorzakers’ als over de mening van de onwetende massa.

De grote fout die mensen steeds maken, is dat ze een groter en sterker wordende overheid toejuichen op bepaalde vlakken waar zij er zelf niet door geraakt worden. Vanuit bepaalde overtuigingen kun je het steeds weer goedkeuren dat een overheid ver gaande maatregelen neemt die in het voordeel zijn van jouw overtuigingen, maar als iedereen dat steeds doet en zelfs aanmoedigt, dan kom je vanzelf zelf ook aan de beurt. Ook jij wordt een keer hard geraakt door iets wat een andere groep mensen jouw graag zou afnemen vanwege hun overtuigingen. Ook jij zal dan de pijn voelen wanneer een overheid je dat dan afneemt, luidkeels gesteund door die groep. Misschien moet je je dan afvragen hoe jij je zal voelen, en of het wel een goed idee is om steeds weer steun uit te spreken voor de daden van een agressiever wordende overheid. Omdat het jou toevallig goed uitkomt, of omdat je gewoon geen mening hebt en denkt dat het vast wel goed zal zijn.

Als meer mensen op de rem zouden trappen wanneer een overheid te ver gaat in z’n maatregelen, waarover dat dan ook maar mag zijn, dan beschermen die mensen zichzelf én elkaar. Ook wanneer de overheid iets wil wat jou toevallig goed uitkomt, is het van belang dat je alsnog op die rem trapt. Als je dat niet doet en altijd alles maar laat gaan, kom je een keer aan de beurt. En het is erg lastig een groeiend gezwel weer terug naar gezonde proporties te krijgen. Dat kost meer moeite dan simpelweg voorkomen dat het zo hard kan groeien.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *