Kwaadaardigheid

Kwaadaardigheid

De totalitaire ideologie die de eigenaren en beheerders achter de social media platforms aanhangen is een extreme en gevaarlijke ideologie. Je kunt het niet perse een naam geven. Het gedachtengoed is zowel extreem socialistisch als communistisch terwijl dit alles tot stand kon komen dankzij een kapitalistisch systeem.

Al die stromingen hebben eigen definities maar komen in praktijk op hetzelfde neer: socialisme en communisme is onderdrukking van mensen op theoretisch ‘aardige’ manier (echter in de praktijk extreem gewelddadig), en kapitalisme geeft de gene met meeste centen de macht om over anderen te kunnen heersen, al dan niet gefaciliteerd door een overheid. Toch heeft een kapitalistisch systeem ons wel gebracht waar we nu zijn, en biedt dat de meeste vrijheid.

Mensen geven dan ook altijd “het kapitalisme” de schuld van alles wat scheef is in de wereld, maar dat klopt niet. Kapitalisme is niets meer of minder dan vraag en aanbod met als doel winst te maken. Pas wanneer zo’n systeem verstikt wordt door wetten en regels veranderd het in een oneerlijk systeem. Mensen kunnen daardoor via het geweldsmonopolie van overheden door middel van oneerlijke concurrentie heel veel geld verdienen. Misbruik maken van de regels en wetten, vriendjes installeren in de politieke partijen, en vervolgens de macht naar je toe buigen als bedrijf.

Als bedrijven eenmaal groot genoeg zijn overstijgen ze alles en iedereen. Er zijn geen landsgrenzen voor deze bedrijven. Iedereen wordt ook afhankelijk gemaakt van deze bedrijven. Overheden lijken erachteraan te hobbelen om zogenaamd in te grijpen, echter hebben ze zowel indirect als direct vaak meegewerkt aan de groei van die bedrijven. Dat ‘ingrijpen’ is dan ook geen ingrijpen. Dat ingrijpen dat is opnieuw een manier om in een soort samenwerkingsverband de massa te kunnen domineren.

Door de opkomst van het internet, en met name social media, zijn mensen eigenlijk vooral steeds sneller op de hoogte van zaken die wereldwijd kunnen spelen. De informatiestroom is niet meer controleerbaar en dat is machthebbers wereldwijd al langere tijd een doorn in het oog. Door de nieuwe schaduwsamenwerking tussen mega bedrijven en overheden is er weer een mogelijkheid ontstaan om de controle terug te krijgen over de informatie stromen.

De zogenaamde ‘regels’ die dit soort bedrijven steeds meer opgelegd krijgen van bovenaf, zijn vooral schijnvertoningen. Die bedrijven vinden het helemaal niet erg om meer controle uit te voeren, het biedt alleen maar meer mooie kansen. De mensen achter deze bedrijven, mensen die wij niet perse kennen, zijn namelijk ook de mensen achter de politieke puppets. Er worden dan ook vooral 1-2tjes gespeeld om doelen te bereiken. Politiek stuurt aan op regels onder het mom van veiligheid. Bedrijf voert de regels door en heeft zo meer controle. Beiden worden dan aangestuurd door dezelfde machten, waardoor altijd hetzelfde doel bereikt wordt: meer macht en meer controle voor machthebbers over de massa.

Stel je nou eens voor dat jij invloed hebt in de politiek, en een bedrijf hebt wat maatschappelijk veel invloed heeft. Jouw doel is niet perse meer geld, maar vooral meer macht. Macht omdat mensen met macht graag méér macht willen, en nooit minder. Hoe makkelijk is het dan om via die twee kanalen de publieke opinie te sturen? Dat staat dan nog los van het feit dat dezelfde machtspartij óók invloed heeft op de normale media. De normale media bestaat namelijk ook gewoon uit bedrijven, die toevalligerwijs allemaal wel ergens onderdeel uitmaken van die macht die al zoveel in handen heeft. Zo moeilijk is het niet om dit allemaal te kunnen begrijpen.

Hoe het ook zij, er zit vooral een ideologie achter. Een ideologie die uitgaat van het slechte in de mens en vrijheid als gevaar ziet. Welke naam je het beest geeft maakt echt niet uit. De manier van handelen is steeds hetzelfde. Je hebt een klein clubje mensen wat zich moreel verheven voelt boven de massa, en die menen dan dat zij denken te weten welke kant de massa op moet bewegen. In andere woorden: de massa is dom en zij zijn slim. Hun methodes om die massa te sturen zijn echter alles behalve moreel. Het is ronduit kwaadaardig. De weg naar totalitarisme ligt dan ook vol met ‘goede bedoelingen’ en ‘veiligheidsargumenten’. Alleen al het uitspelen van mensen tegen elkaar met als doel in de chaos de controle te kunnen overnemen is extreem kwaadaardig.

Om een lang verhaal samen te vatten, we zitten met z’n allen op de weg naar totalitarisme. We laten dat zelf toe. Mijn Facebookgroep was voor iedereen en van iedereen, en mensen konden daar zonder controle berichten plaatsen. Facebook is inmiddels zover dat ze de manipulatieve trucjes die je ook maatschappelijk ziet, van de verantwoording bij één iemand neerleggen zodat wanneer de groep buiten de lijntjes kleurt er een schuldige aan te wijzen is, veelvuldig inzetten. Om ervoor te zorgen dat je groep niet gecanceld wordt zul je dan dus elk bericht langs de meetlat van de richtlijnen van Facebook moeten leggen. Dat zorgt er per definitie al voor dat 90% het niet gaat halen. De richtlijnen van Facebook zijn namelijk al extreem totalitair van aard.

Omdat ik niet meewerk aan censuur en ook geen kwaadaardige ideologieën steun ga ik dus niet selecteren wie er volgens Facebook de juiste informatie deelt en wie niet. Ik zal dus alles toelaten, met het risico dat onze nog steeds groeiende groep binnenkort niet meer zal bestaan. Ik raad jullie dan ook allemaal aan om bepaalde informatie gewoon lekker via telegram of signal te delen, zolang dat nog kan, en die informatie hier dus maar niet te delen. Toch laat ik iedereen vrij zelf die keuze te maken.

Deze informatie is eigenlijk voor iedereen al langer bekend. Toch hoop ik dat mensen op dieper niveau gaan beseffen dat de stempels en terminologie, de zogenaamde hokjes, geen fuck uitmaken. Echt niet. Het scheelt veel zinloze discussies. Elk kwaadaardig regime, en vanuit daar elk kwaadaardig systeem, die onze geschiedenis heeft gekend, kwam voort uit deze ideologie. De ideologie die opnieuw steeds meer grip op de wereld krijgt. Het heeft geen naam, het is het geloof in autoriteit. Het geloof dat sommige mensen superieur zijn ten opzichte van anderen, en dat zij daarom kunnen bepalen hoe anderen moeten leven.

Het is kwaadaardigheid is z’n puurste vorm. Zelfs als alle intenties voortkomen uit goede bedoelingen. Intentie zegt dus niks, laat je niet voor de gek houden, daden tellen. Dat wat gebeurt telt. Dat wat de bedoeling was doet niet ter zaken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *