Samen in dezelfde storm

Samen in dezelfde storm

Als je iemand hoort zeggen ‘we zitten allemaal in hetzelfde schuitje’, wijs diegene er dan op dat dat niet zo is. 

De afgelopen anderhalf jaar hebben we kunnen zien hoe collectief egoïsme werkt. De mensen die niet direct geraakt werden door de maatregelen riepen hardste van de daken dat anderen niet zo moesten zeuren, en gewoon moeten luisteren. Dat is natuurlijk erg makkelijk als jouw salaris elke maand netjes gestort wordt, en je vanuit je bubbeltje thuis gewoon je werk kon doen. 

Maar daarmee toonde zich de verstopte egoïst in heel veel mensen. Mensen projecteren hun eigen veilige situatie op anderen, vergetende dat vele miljoenen mensen niet in die luxe positie zitten. 

Als de bommen vallen dan is het vanuit een schuilkelder makkelijk zeggen dat het wel meevalt. Wat kan er nou gebeuren? En die mindset, die vele miljoenen mensen hadden en nog steeds hebben, is tekenend voor de samenleving waar we in leven. Schijnemphatie en pseodomedeleven, wat in werkelijkheid verstopt apathisch egoisme is. 

Pas wanneer het er namelijk daadwerkelijk op aankomt leer je mensen echt kennen. En we hebben onze medemensen inderdaad écht leren kennen de afgelopen tijd. 

‘Je doet het voor de ander’ is de slagzin, maar in werkelijkheid doe je het voor jezelf, je vakantie, en vals gevoel van deugdzaamheid. Je laat je pleister zien om anderen te tonen hoe gehoorzaam je bent aan autoriteit. Je verwacht daarmee de goedkeuring en het respect van de groep. Dat is de enige reden waarom je dat doet. De échte reden. 

Die groep bestaat uit allemaal mensen met dezelfde mindset. Verborgen egoïsme en apathie. Ze herkennen het alleen niet als zodanig. Ze zijn getraind in het herhalen van eindeloze mantra’s die exact vertellen aan welke kant van het spectrum de empathie en solidariteit moet zitten, de rest wordt genegeerd. Het eigen denken uitgeschakeld, het eigen gevoel uitgeschakeld. Alleen het groepsdenken biedt houvast en veiligheid. 

Dit is waar het mis ging in de wereld. Niet vanaf Corona, maar het was al veel eerder, ik zag het al veel eerder. 

Als je zelf door zware periodes gaat waarin de maatschappij, je medemensen,  zich van hun slechtste kant laat zien door te schitteren van afwezigheid als de nood het hoogst is, en zelfs mee te helpen de nood nog hoger te maken, dan leer je deze les al. Mensen hebben een bepaald gedachtenpatroon aangeleerd wat binnen het systeem past. Iedereen die afwijkt ‘heeft dat er zelf naar gemaakt’. Dat is letterlijk de gedachte die vrijwel iedereen heeft wanneer anderen in de shit zitten en om wat voor reden dan ook even niet mee kunnen komen. 

Ware solidariteit is holistisch, niet eenzijdig. Ware empathie is holistisch; niet eenzijdig. Als je echt iets voor een ander doet dan moet je zorgen dat niet de één daar de dupe van wordt. De één is namelijk ook de ander. 

We zitten dus helemaal niet in hetzelfde schuitje. We zitten in dezelfde storm. En of je nou denkt dat het een natuurlijke storm is, of een kunstmatige storm, dat zou  niet uit moeten maken. Jouw keuzes kunnen mensen laten lijden. Enkel luisteren naar wat gewenst is om te doen maakt je geen empatisch of solidair persoon. De groep bepaald niet wat solidair is, of wat empathie is. Die woorden hebben een holistische betekenis die vaststaat,  en dat dien je te voelen. Mensen voelen niet meer écht maar worden geïnstrueerd wat ze moeten voelen. 

Zolang mensen hun verstand laten overnemen door autoriteiten stopt dit niet. En niet alleen dit stopt dan niet, er zal nog veel meer komen waar je voor gebruikt wordt. Het hyvemind-effect drijft ons richting oorlog. De enige manier om hieruit te komen is door je los te koppelen van de groep en de gehele controle weer over jezelf over te nemen. Voelen en denken weer in balans brengen. De wereld zien zoals die is. In de realiteit stappen en horen wat die ander écht te zeggen heeft. En je niets meer wijs laten maken. 

Samen begint bij jezelf. Je kunt samen ook hele foute dingen doen. Het woord samen is niet heilig. Hou dat vooral in gedachten. 

2 gedachten over “Samen in dezelfde storm

  1. Dag Don,
    Ik zag zojuist beelden van miljoenen mensen die deelnamen aan de wereldwijde demonstraties van gisteren.
    Het raakte me te zien hoeveel mensen inmiddels van zich laten horen. En tegelijk de vraag: “Hoe kan het dat miljoenen mensen samen roepen om ‘vrijheid’ en niet in staat zijn samen een heel klein satanisch clubje te stoppen in hun drang naar overheersing? Hoe kan het”?
    Vrijheid! Wat is vrijheid?
    Zijn we vrij als een overheid ons niet langer dwingt tot het nemen van maatregelen die zij nodig achten? Zijn wij vrij als wij genoeg inkomen hebben om van te leven?
    En ja, alles wordt gegooid op ‘samen’, waarbij nog altijd een appèl gedaan kan worden op ons aller verborgen, onderdrukte, oeroude religieuze gevoelens van angst, empathisch ‘horen’ zijn, solidariteit tonen, egoïsme, compassie hebben met de ander, valse voorstellingen van ‘liefde’ en afhankelijkheid gebaseerd op oude verlangens naar erkenning, in de steek gelaten zijn door onze opvoeders, schaamte en schuld.
    Wat is vrijheid?
    Ik meen te weten dat vrijheid pas ontstaan kan als we onze ‘trauma’s’ gaan oplossen en inderdaad voor onszelf kiezen. Egoïsme, empathie, compassie en angst zijn allemaal ons aangeprate religieuze voorstellingen om ons af te houden te zijn wie wij in diepste wezen zijn: multidimensionale wezens met oneindige scheppingskracht en als we daar bewuste verbinding mee gaan maken kunnen we werkelijk creëren waar we ten diepste toe naar verlangen i.p.v. het creëren van een wereld die we nu gezamenlijk in stand houden door ons afhankelijk te blijven maken van de ander.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *