Waar gaan we heen…

Waar gaan we heen…

Waar gaan we heen met dit alles. Ik vraag mij steeds vaker af of andere mensen zich dit niet afvragen. Stiekem heeft iedereen echt wel dat stemmetje in het hoofd rondspoken wat ergens iets onheilspellends laat voelen. De meeste mensen negeren het gewoon simpelweg. Dat komt door het vertrouwen wat er nog steeds is in de politici. Ook dat is gek, want als er één ding is zeker is, is dat wel dat een politicus nooit te vertrouwen is. Toch doen mensen het. Die politicus maakt namelijk deel uit van de overheid, en mensen in Nederland denken nog steeds dat een overheid iets is wat bescherming geeft. Dit terwijl de realiteit steeds weer het omgekeerde laat zien.

Feitelijk leeft de hele wereld op dit moment in onzekerheid. Mensen die nooit verder gedacht hebben dan hun eigen leven, die zijn hun perspectief wat gaan verbreden en beginnen zich nu te verdiepen in zaken die hun wel aangaan, maar waar ze eerder nooit over nadachten. Zaken zoals ons geldsysteem, mediamanipulatie,  machtsverhoudingen, corruptie in de top, machten achter de macht en ga zo maar door. Als je eenmaal in die put duikt dan is er ook geen weg meer terug. Je kunt de dingen die je bent gaan zien niet ‘on-zien’, dat gaat niet. Sommige mensen gaan té diep en verdwalen vervolgens in het oerwoud van informatie, en anderen blijven wat nuchterder en proberen het geheel te blijven overzien. Maar onzekerheid is eigenlijk overal de rode draad. En dat dat best gevaarlijk is daar beginnen we ook langzaam achter te komen.

We zijn eigenlijk allemaal wel grootgebracht met een paar ideeën die wel aardig zeker leken. “Als je goed je best doet kan je in een land als nederland een redelijk onbezorgd leven hebben”. “Met wat geluk en hard werken kun je zelfs een rijk leven hebben”.  “De mogelijkheden zijn eindeloos”, dat is wat we eigenlijk allemaal wel ingeprent hebben gekregen, en dat was ook zo. Het was vooral de keuzevrijheid die ervoor zorgde dat mensen grenzenloos konden denken, en daar zijn heel veel mooie dingen uit ontstaan. Ook de zekerheid dat het leven in dit land op een bepaalde manier verloopt afhankelijk van welke keuzes je maakt leek vast te staan. Natuurlijk hou je altijd rekening met dingen die kunnen gebeuren waar je geen invloed op hebt, maar je staat er niet zo bij stil. We hebben allemaal het leven van onze vaders en moeders en opa’s en oma’s als voorbeeld. Dat betekende in dit land in ieder geval een redelijke zekerheid op een lang leven in relatieve vrijheid. Wat is daar inmiddels nog van over.

Zelfs zonder die corona maatregelen zag je de afgelopen jaren al in steeds meer dingen terugkomen dat die relatieve vrijheid steeds minder en minder werd. Meer regels, meer verplichtingen, meer controle, minder vrijheid.  Elk jaar aan het einde van het jaar keek ik dan terug, en dan dacht ik aan de dingen die dat jaar verboden waren geworden, en de verplichtingen of regels die we ervoor terugkregen. Dat mensen zich daar eigenlijk weinig zorgen over maakte, daar maakte ik mij zorgen over. Toen 2020 aanbrak werd het gelukkig in één klap voor iedereen zichtbaar, alleen door angst voor een virus wat de overheden hebben aangegrepen als middel om extra hard door te stampen met die controledwang, zagen teveel mensen het nog steeds niet. Toen we (toen nog met een klein clubje mensen)  vorig jaar Maart al riepen dat dit helemaal de verkeerde kant op ging, werden we afgebrand, veracht, en bestempeld als asociale  gekken. Pas toen mensen steeds harder geraakt werden door de absurde maatregelen, toen pas sloten steeds meer mensen zich aan. Mijn gok is als dat wanneer de groep eerder veel groter was geweest, het voor de overheid veel moeilijker was geweest om zover te gaan als dat ze nu zijn gegaan. Niet dat we nu wel met genoeg mensen zijn die dit inzien, maar je zal zien dat de groep nog verder zal groeien. Er komt namelijk een domino effect van ellende op ons af. Mensen die nu nog niet geraakt zijn die gaan nog keihard geraakt worden, zeker als je geen overheids baantje hebt. De groep zal dus steeds verder groeien. En daar komen steeds meer mensen bij die helemaal in het begin van dit verhaal nog aan de andere kant stonden, ons voor gek verklarende. Nu is dat niet erg want het is begrijpelijk, ik probeer er alleen maar mee te zeggen hoe ontzettend we als mensen steeds achter de feiten aan blijven lopen, en hoe we onszelf daarmee steeds verder in onvrijheid brengen.

Wat mensen goed moeten beseffen is dat wanneer de onzekerheid in het leven groeit, en dus de houvast wegvalt, hoe gevaarlijker het gaat worden. Dat alles in één klap anders kan zijn en de toekomst geen enkele zekerheid meer biedt is een groter gevaar dan dat mensen nu denken. Een groot deel van de mensheid staat toe dat die zekerheid afgepakt mag worden als mensen met macht vinden dat dat nodig is. Nu kun je dat er op dit specifieke onderwerp mee eens zijn dat dat gebeurt, maar er komen in de toekomst nog veel meer onderwerpen waar jij het niet mee eens ben, maar er wel hetzelfde zal gebeuren. Je staat het nu toe omdat het je uitkomt of er geen last van hebt, maar daarmee werk je wel mee aan de volgende ronde. Wat het dan ook maar is. Dit beseffen mensen zich niet, en dat maakt het allemaal zo gevaarlijk.

Als we een wereld gaan creëren zonder een relatief zekere basis, onze levens helemaal overhoop laten gooien, en de macht over ons leven volledig uit handen geven aan een klein groepje mensen, dan zal de uitkomst daarvan zijn dat we uiteindelijk alle vrijheden kwijtraken die we hadden. Dat is nu al aan de hand, en dat gaat niet meer volledig teruggedraaid worden. Als je grote groepen mensen krijgt die niks meer te verliezen hebben zul je daartegenover ook nog eens een groep mensen moeten zetten die betaald worden door de overheid om deze mensen onder de duim te houden. Dit terwijl deze mensen alle recht hebben om kwaad te zijn, en te vechten voor wat ze hadden. Dit is die orde die uit de bewust gecreëerde chaos zal moeten ontstaan. Er staat ons dus nog heel wat te wachten en mensen die gewoon volgzaam alles maar laten gebeuren hebben hier geen flauw besef van.

Onzekerheid en onvrijheid leidt naar hele vervelende dingen. En nu kun je steeds weer bij jezelf blijven denken dat die mensen die vechten voor zekerheid en vrijheid dan maar met harde hand aangepakt moeten worden en dat het dan wel goedkomt, maar het tegendeel is waar. Door dit te steunen werk je mee aan het creëren van je eigen gevangenis. Elke keer wanneer er een stukje vrijheid van een ander wordt afgepakt, wordt dat ook van jou afgepakt. Ook al maakte je nu geen gebruik van dat stukje vrijheid. Als er steeds weer ergens anders een stukje vrijheid wordt afgepakt, raakt dat jou uiteindelijk ergens wel een keer. Als jouw leefsituatie verandert, en dat kan in deze tijden zomaar gebeuren, dan is de kans groot dat je ineens wel gebruik wil maken van die vrijheden die er ooit waren maar nu niet meer zijn. Je bent bij deze opnieuw gewaarschuwd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *